Sms-les

Omdat ik geen kinderen heb, moest ik zelf sms-les geven aan mijn moeder. Had ik maar kinderen, ik stuurde ze naar opa en oma om alles uit te leggen over Windows, Outlook en mobiele telefoon. Kinderen zijn goed met opa’s en oma’s. Van die moderne, gecomputeriseerde wezens nemen opa en oma iets aan. Hun eigen dochter, wat wil die nou, die kon indertijd nog niet eens haar eigen band plakken, en ook niet die van een ander.
Ik kreeg een sms’je van mijn moeder dat het haar gelukt was om te sms’en. Als ik haar nou eens terug-sms dat ik mijn eigen band heb geplakt. Dan staan we quitte. Ik kan ook naar haar toefietsen, haar het resultaat van drie uur zwoegen laten zien. Want dat is leuk, dat ik net zo lang doe over een band plakken als zij over haar eerste bericht.