18 februari 2012: Freek Vielen
En altijd zal ik seks
Beschrijven als iets geks
Als iets dat me zomaar overkwam
Door toevallig zo bedoelde zinnen
Of omdat zij het zo graag wou
En altijd zal ik denken:
Dus dit is seks
Terwijl ik doe
Wat ik ooit bedacht
Soms zeggen ze dat ze het goed vonden
Dan weet ik dat het goed was
Soms zeggen ze dat ze het fijn vonden
Dan weet ik dat het fijn was
Soms zeggen ze niets
Dan weet ik niet hoe het was.
Nienke: De wereld te beschermen
Nienke Esther Grooten, Vorlesebühne 24-12-11:
DE WERELD TE BESCHERMEN
Hier staan wij, in de wereld. De wereld is neutraal en spreekt onze taal niet. Het is onze taak de wereld te beschermen.
Hier zit hij, een mens. Wij hebben hem neergezet op dit bed want hij is vriendelijk en spreekt onze taal.
Hij zit hier, op zijn bed. Wij hebben hem dit bed gegeven in deze kamer. Hij zit in deze kamer waar wij hem bezoeken.Hier zit hij, in zijn kamer op zijn bed. Hij is vriendelijk en probeert ons met redelijkheid te overtuigen van zijn gelijk, maar wij zijn niet redelijk.
Monoloog van een staatsman
"Het verminderen van eigen volk is geen eenvoudige zaak. Het verminderen van eigen volk stuit op verzet, vraagt de inzet van intelligentie, kostbare wapens, veel menskracht, financiële reserves. En het eist als tol ook het verminderen van eigen volk, ook van het goede eigen volk. En het uit noodzaak verminderde volk en het ongewenst verminderde volk en het toevallig verminderde volk vormen samen een hoeveelheid volk van wie wij het ontbreken nog eens pijnlijk zullen voelen. Bijvoorbeeld de belastinginkomsten, de belastinginkomsten zullen dramatisch verminderen.
Liesbeth Mende: Melige appel (uit 'Zonder dinges', 12-06-10)
Ik neem een hap uit een melige appel.
Mijn vader doopte zijn stukjes appel in een sausje van ketjap en sambal.
Precies 24 jaar geleden ging hij dood.
Darmkanker.
De begrafenis was gezellig.
Iedereen lachte naar me.
Iedereen vond me aardig, omdat mijn vader dood was.
Gestorven, zegt mijn oom.
De vader van mijn vader is al 70 jaar dood.
Hij ligt aan de andere kant van de wereld.
Mijn oom vliegt er elk jaar naar toe om de steen op te poetsen.
Op de begrafenis kreeg ik van een dikke mevrouw een glazen pot vol chocolade schijven.
De Vorleseboot
De Vorleseboot is ziek. De stuurman moet worden vervangen, want hij is ziek, hij gedraagt zich vreemd. Andere bemanningsleden nemen het over maar ook zij voelen zich snel ziek en gedragen zich vreemd. Er slaat water in de boot maar ook dat water wordt ziek, droogt uit en verdwijnt. Het zoute vlees is op, wij knabbelen gedroogde vogelpoep. Het schip dobbert stuurloos rond, de zieken kruipen in alle hoeken, sommige dicht op elkaar, een andere zieke klimt de uitkijkmast in om zo ver mogelijk van van alles vandaan te zijn. Af en toe kotst hij als groet naar beneden.
Geregisseerd door de duivel
Er is maar weinig verschil tussen de duivel en een ondermaatse filmregisseur. Het enige verschil is eigenlijk dat de duivel een veel groter budget heeft en zich aan niemand hoeft te verantwoorden. Iedere perverse fantasie komt onmiddellijk tot leven. Dat is de reden waarom het juist de duivel, meer nog dan de regisseur, geheel ontbreekt aan de kracht om ons te verrassen. Hij kan zichzelf niet relativeren en hij kan ons niet toestaan onze eigen gedachten over hem te vormen, omdat hij bang is dat we hem dan niet meer zullen vrezen.
Redden of Repareren
Er was geen redden aan, ik zou gerepareerd moeten worden. Er was van alles aan mij losgegaan, ledlampjes, wiepdoppen, remvoering, mistlicht. Ik hoopte op een Mariaverschijning, de wolken waren ernaar: donkerblauwe stapels met in het midden een lichte plek. Prima voor Maria’s die van daaruit het Licht uit Hun Helende Handen de vrije loop konden laten. Maar Maria verscheen niet. Wie voor mij stond, was Bernhard. Dus ik begon meteen maar zelf te redden en te repareren, dat was immers het thema van de volgende Vorlesebühne. En als iets een thema is dan moet je je zelf maar zien te redden.
Sms-les
Omdat ik geen kinderen heb, moest ik zelf sms-les geven aan mijn moeder. Had ik maar kinderen, ik stuurde ze naar opa en oma om alles uit te leggen over Windows, Outlook en mobiele telefoon. Kinderen zijn goed met opa’s en oma’s. Van die moderne, gecomputeriseerde wezens nemen opa en oma iets aan. Hun eigen dochter, wat wil die nou, die kon indertijd nog niet eens haar eigen band plakken, en ook niet die van een ander.
glitters en gillen
Het is mogelijk om een hele avond (avonden duren op de televisie en in het theater anderhalf uur) te luisteren naar liedjes die door een of twee mensen gezongen worden. Ik heb dat zaterdag gedaan. Ik zal geen namen noemen, anders gaan Bas en Johan naast hun schoenen lopen, maar ik heb me uitstekend vermaakt. Er was geen glitter, er was geen vuurwerk, er waren geen dikke vrouwen in tutu.
